สิงโตน้อยเล่นน้ำ : นามปากกาและชื่อแบรนด์ร้อยล้าน

  (บันทึกไว้เมื่อ  5 ส.ค. 2019) harlequin คือสำนักพิมพ์นิยายรักสำหรับผู้หญิงที่โด่งดังและมีงานพิมพ์ออกมามากที่สุดของโลกก็น่าจะว่าได้ ส่วน ohzora publishing ก็คือสำนักพิมพ์การ์ตูนผู้หญิงที่โด่งดังในญี่ปุ่น  การ์ตูนเซ็ตนี้ โอโซระนำนิยายของ harlequin มาเล่าเป็นฉบับการ์ตูน (Romance Comic) เรื่องพล็อตนั้นรับประกันความสนุกเพราะเป็นพล็อตที่เลือกสรรมาแล้วจาก harlequin ว่าขายได้ ถูกใจคนชอบนิยายหรือการ์ตูนโรแมนติกแน่นอน มาบวกกับลายเส้นสวยๆ ของนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ก็ยิ่งทำให้ชวนหลงใหล(ขนาดนั้นเลย-อย่างเราหลงรักพระเอกลายเส้นของ Misao Hoshiai มากๆ หล่อมากกกกก ๕๕) คนไม่อ่านนิยายก็คงจะชอบ ส่วนเราที่บางเล่มเคยอ่านทั้งฉบับนิยาย(ที่แปลมาแล้ว)แล้วมาอ่านฉบับการ์ตูน ก็พบว่านักเขียนการ์ตูนสามารถเรียบเรียงออกมาได้เก่งมาก กระชับ จับใจความเรื่องได้ดี ได้เห็นภาพของสิ่งที่เราเคยจินตนการผ่านตัวหนังสือ ก็สนุกไปอีกแบบ ตอนนี้ โอโซระ ไม่ได้หยิบแค่นิยายพาฝันของนักเขียนนิยายรักร่วมสมัย แต่ยังหยิบวรรณกรรมรักคลาสสิคมาทำเป็น Romance Comics ด้วย เช่น Pride and Prejudice ของเจน ออสติน (แต่ยังไม่เคยเจอเวอร์ชั...

        นิยายของลูก เรื่องสั้นของแม่     โดย เว็น วนา (เรื่องสั้น ตีพิมพ์ในนสพ.กรุงเทพธุรกิจ เซคชั่น จุดประกายวรรณกรรม ประมาณปี พ.ศ.2549)          1.เปลวไฟสีส้มที่จวนจะดับมิดับแหล่ลุกโชนขึ้นมาอีกวาบเมื่อ หนึ่งตะวัน เติมกระดาษเข้าไปทีละแผ่นสองแผ่น ควันสีขาวขุ่นกับกลิ่นไหม้เรียกให้แม่โผล่หน้าจากข้างในครัวออกมาดู          “เผาอะไรน่ะ...”          แม่มองปึกกระดาษในมือลูกสาวด้วยความสงสัย หนึ่งไม่ตอบ ก้มหน้าจ้องเปลวไฟ           “เผาอะไรหนึ่ง”          “เผากระดาษ”          “กระดาษอะไร”          แม่ถามเสียงเข้ม เดินเข้าไปดูใกล้ๆใจสังหรณ์ไม่ดี หนึ่งรีบลุกขึ้นหลบ ท่าทางตื่นเหมือนเด็กทำความผิดแล้วถูกจับได้ แม่ใจหายหนัก แม้จะโตจนอายุยี่สิบแต่หนึ่งตะวันก็ไม่เคยเก็บซ่อนเรื่องผิดปกติของตัวเองให้พ้นสายตาแม่ได้สักครั้ง ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่           “โ...

“sotus” อักษร ๕ ตัวที่ประกอบขึ้นเป็นคำนี้ นำมาจากอักษรตัวแรกของคำ ๕ คำ ที่เมื่อเรียงกันแล้วหมายถึง ระบบที่ต้องรับฟังคำสั่งของรุ่นพี่ เป็นประเพณีหรือระบบอาวุโสที่โรงเรียนป่าไม้ในภาคเหนือเริ่มนำมาใช้ ก่อนจะลามไปยังสถาบันอุดมศึกษาเกือบทั่วประเทศ โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างความแน่นแฟ้นเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และทำให้รุ่นน้องเกิดความเคารพยำเกรงอย่างปราศจากเงื่อนไขต่อรุ่นพี่ จริงอยู่ที่ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ระบบโซตัสอาจสร้างตัวได้อย่างแข็งแกร่ง ผ่านการสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น แต่คนที่รังเกียจระบบนี้เพราะความก้าวร้าวดุดันของมัน ก็มีอยู่มิใช่น้อย ถ้อยคำมากมายจึงถูกนำมานิยามให้แก่รุ่นพี่ที่ใช้ระบบโซตัสกับรุ่นน้อง บ้าอำนาจ เผด็จการ ซาดิสม์ มีปมด้อย ! จริงหรือที่คนคนหนึ่งจะใช้ความเป็นรุ่นพี่ขู่บังคับดุด่ารุนน้องเพราะต้องการแสดงอำนาจ เพราะชื่นชมเผด็จการ หรือเพราะลึกๆ ชอบความรุนแรง แล้วจริงหรือที่คนเป็น “พี่ว้าก” จะไม่เหมือนคนธรรมดา และสะกดคำว่า “เหตุผล” ไม่เป็น ? =================  สารคดี "เรียกเขาว่า...พี่ว้าก" เรื่อง : อรุณวนา  ที่มา : นิตยสาร สารคดี ฉบับที่ 254  ปีที่ 22 เมษายน 2549...

 “แกจะเสียคนเพราะการอ่าน” ใครจะรู้สึกรังเกียจการอ่านหนังสือมากกว่าแม่เป็นไม่มีอีกแล้ว  === (งานเขียนกึ่งรีวิว หลังจากอ่านหนังสือเรื่อง "คนไม่รู้หนังสือ"  ( ANALFABETEN ) ของ อีวาร์ ลู – ยูฮันส์ซอน ตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสารปาจารยสาร จำฉบับไม่ได้ แต่สิบปีมาแล้ว)            1.ใครจะรู้สึกรังเกียจการอ่านหนังสือมากกว่าแม่เป็นไม่มีอีกแล้ว เพราะนอกจากมันจะสิ้นเปลือง ไร้สาระ ยังทำให้ลูกที่เริ่มจะโตพอใช้การใช้งานได้ กลับเอาแต่จ่อมจมก้มหน้างุดอยู่กับหนังสือ สายตาจับจ้อง ร่างกายไม่ไหวติง เหมือนวิญญาณทั้งหมดมวลถูกดูดหายเข้าไปในหน้ากระดาษปรู๊ฟสีน้ำตาลเก่า ๆสองหน้านั้น  ทุกครั้งที่ตะโกนเรียก ก็มีเพียงเสียง อือ อือ ตอบกลับมาอย่างเลื่อนลอยไร้ชีวิต เหมือนว่าเจ้าเด็กคนนั้นก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า ได้ส่งเสียงขานตอบกลับไป... นี่คงทำให้แม่เกลียดหนังสือ เพราะมันทำให้ลูกคนไหนๆ ก็ไม่ยอมย้ายก้นมาช่วยงานสักที แม่ไม่ใช่คนไม่รู้หนังสือ แต่การรู้หนังสือของแม่ก็เหมือนคนอื่นๆ ตรงที่มันเป็นเพียงผลพลอยได้จากการศึกษาที่บังคับให้แม่ต้องอ่านออกเขียนได้ รู้หนังสือเพราะมาตรฐานการว...

ป่าชายเลนพระเจดีย์กลางน้ำ เรื่องและภาพ : นกยังไม่ได้นอน   กลางหน้าอกคือปอด กลางเมืองระยองคือ ‘ป่าชายเลนพระเจดีย์กลางน้ำ’ ข้อมูลจากคณะทำงานเพื่อศึกษาศักยภาพการเก็บคาร์บอนของป่าชายเลน* บอกเราว่า ป่าชายเลนไทยดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ได้มากถึงปีละ 9.4 ตันต่อไร่ และป่าชายเลนเจดีย์กลางน้ำที่เราอยู่ ณ ตอนนี้ ก็มีพื้นที่ป่ามากกว่า 52 ไร่ อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพรรณไม้อย่างโกงกาง แสม ตะบูน ฯลฯ มีปู ปลา และนกหลายชนิดมาอยู่อาศัย เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจสำคัญของคนระยอง และเป็นพื้นที่ Pet-Friendly พาน้องหมาน้องแมวมาวิ่งเล่นด้วยได้ (แค่อย่าลืมคล้องเชือกให้น้อง ๆ เพื่อความปลอดภัยและไม่พลัดหลงกัน) ฉันเตรียมรองเท้าผ้าใบมาเดินออกกำลังกายบนสะพานไม้ที่เทศบาลสร้างไว้เกือบรอบเส้นทางป่า (และในอนาคตจะเชื่อมต่อเส้นทางให้ครบรอบพื้นที่) แม้ยามสายแดดจะแรงแต่เมื่อเราเดินเข้าไปในเส้นทางสำรวจป่า กิ่งก้านของต้นไม้ก็สูงใหญ่มากพอจะให้ร่มเงาอยู่เป็นระยะ ใครชอบถ่ายรูปน่าจะหลงรักเส้นทางเดินเท้าของที่นี่ เดินลึกเข้าไปอีกนิดจะเริ่มได้ยินเสียงนกร้องแจ่มชัดไพเราะยิ่งขึ้น เส้นทางสะพานเดินเท้ายาวเกือบหนึ่งกิโลเมตรและมีศาลา...